Το γλυκό υποβρύχιο πρωτοφτιάχτηκε στην Πόλη από Χιώτες ζαχαροπλάστες, στην περιοχή του Γαλατά. Σύμφωνα πάντοτε με την παράδοση. Αρχικά αυτή η λευκή ζαχαρόπαστα, που βυθιζόταν στο κρύο νερό, είχε γεύση βανίλια και ήταν αγαπημένο «τραταμέντο» στα ξύλινα σαχνισιά των ελληνικών μαχαλάδων αλλά και στα αριστοκρατικά γιαλί του Βοσπόρου. Ακόμη και σήμερα, το παραδοσιακό κέρασμα στους επισκέπτες του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης είναι αυτό το γλυκό. Αργότερα, οι Χιώτες της Πόλης, όταν βρέθηκαν πρόσφυγες στο νησί τους, πρόσθεσαν στη ζαχαρόπαστα τη μυρωδάτη μαστίχα.

Υποβρύχιο ή ζαχαροκάντιο ζυμωτή

«Η αρχική ονομασία του γλυκού βανίλια (αργότερα έγινε γνωστό ως "υποβρύχιο") ήταν “ζαχαροκάντιο ζυμωτή”»  είναι αυτό το “ζαχαροκάντιο ζυμωτή” που λένε στα κάλαντα;».
Βαστάει εικόνα και χαρτί (αναφέρεται στον Μέγα Βασίλειο)
ζαχαροκάντιο ζυμωτή (αναφέρεται στην αρχόντισσα με την οποία είναι ερωτευμένος ο φτωχός που επινόησε αυτά τα  κάλαντα για να της εξομολογηθεί τον έρωτά του. Εδώ της λέει ότι είναι τόσο γλυκιά σαν το παραδοσιακό γλύκισμα).